برنامه ریزی منابع سازمان ابزاری در راستای اشتراک بهینه اطلاعات در زنجیره تامین

چکیده:

مدیریت زنجیره تامین و برنامه ریزی منابع سازمان به طور فزاینده ای در صنایع گوناگون در حال رشد هستند. ابتکارات جدید در برنامه ریزی منابع، تجارت الکترونیک و زنجیره تامین گسترده، سازمانها را به سوی یکپارچه سازی برنامه های کاربردی کسب و کار سمت و سوق داده است. سیستمهای برنامه ریزی منابع سازمان به سازمان ها کمک می کنند که وظایف متقابل مانند کنترل موجودی، تدارکات، توزیع، مالی و مدیریت پروژه را به صورت اتوماتیک و یکپارچه در آورند. از طریق به اشتراک گذاری اطلاعات، مدیریت زنجیره تامین طرفین زنجیره تامین را قادر می سازد که به صورت هماهنگ روابط بین مشتری و تامین کننده را تسهیل کنند و هزینه های مطالعه را پایین آورند.

این مقاله در ابتدا این دو مفهوم مهم را با توجه به تکامل، کارکردها و شرایط توسعه حال حاضرشان بررسی می کند و در ادامه دلایل یکپارچه سازی آنها را از طریق تحلیل مسایل برنامه ریزی منابع سازمان و راه حل های نوین در مدیریت زنجیره تامین ارائه می نماید. نتیجه این مطالعه در راستای توسعه سیستم های مدیریت زنجیره تامین و برنامه ریزی منابع سازمان و ضرورت حرکت صنعتی به سمت یکپارچه سازی آنها می باشد.

کلمات کلیدی : مدیریت زنجیره تامین- برنامه ریزی منابع سازمان- یکپارچگی سیستم ها

نویسندگان : احسان دارنده (دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت صنعتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروز کوه)، محمد جواد فرحزاد (دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت صنعتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروزکوه)، سید بابک ابراهیمی (دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف)

  دانلود متن کامل مقاله . . . (این مقاله 13 صفحه pdf و با حجم 300 کیلو بایت می باشد.)

نقش توسعه زنجیره تامین در افزایش اثربخشی سازمان های برون سپار

مقدمه:

به دلیل پیچیدگی روز افزون تکنولوژی و عدم توانایی یک سازمان در انجام کلیه مراحل تدارک ، تولید و توزیع ، لازم است هر سازمان در یک زمینه تخصصی فعالیت خود را متمرکز نماید و برای هر یک از این سازمان ها مقرون به صرفه خواهد بود که از محصول شرکت دیگری به عنوان مواد اولیه یا نیمه ساخته خود استفاده نماید و در مقابل محصول خود را به دست سازمانی دیگر بسپارد تا در نهایت به دست مصرف کننده نهایی برسد. به این ترتیب یک زنجیره تامین شکل می گیرد.

در این نگرش به جای اینکه یک سازمان مجبور باشد که در تمام زمینه ها بهترین باشد ، می تواند از قابلیت سایر سازمان ها جهت بهبود قابلیت محوری خود و همچنین افزایش اثربخشی استفاده نماید. به این ترتیب همه سازمان های عضو زنجیره تامین از این همکاری متقابل بهره مند می شوند ، چرا که همه ، قابلیت محوری خود را برای بالا بردن رضایت مشتری نهایی به اشتراک می گذارند.

نویسندگان : محمود اولیایی مدیر عامل شرکت مهندسین مشاور کاین ، سید محمد فخر کارشناس ارشد MBA

 دانلود متن کامل مقاله . . . (این مقاله 14 صفحه pdf و با حجم 228 کیلو بایت می باشد.)